Forums/General Discussion/احوال‌پرسی اردیبهشت: حالِ همه چطوره؟

احوال‌پرسی اردیبهشت: حالِ همه چطوره؟

Member

✦
امسال واسه خیلی از ایرانی‌ها و خانواده‌های دیاسپورا سال سنگینی بوده. بین خبرای جنگ، قطعی اینترنت، سخت در دسترس بودن فامیلا، و این‌که هر تیتر خبری انگار با دل‌درد میاد، گفتم شاید بد نباشه یه تاپیک ساده‌ی احوال‌پرسی داشته باشیم. لازم نیست تحلیل داغ بدید. لازم نیست قبل از خواب ژئوپلیتیک رو حل کنید. فقط: حالت چطوره؟ می‌تونه جدی باشه. می‌تونه مسخره باشه. می‌تونه «چای درست کردم و یه شب خبرا رو نادیده گرفتم» باشه. من خودم امروز فقط رفتم پیاده‌روی، چای خوردم، و سعی کردم اسکرول بی‌پایان خبر نکنم. نیمه موفق بود.

6 Replies

Member

از این تاپیک ممنونم. منچسترم و حس می‌کنم از همه‌چیز از نظر فیزیکی دورم، ولی از نظر احساسی اصلاً دور نیستم. هر اعلان من رو پر تنش می‌کنه. بعد به‌خاطر ادامه‌ی زندگی عادی حس گناه می‌کنم. امشب برنج رو درست پختم، یه شمع روشن کردم، و دو ساعت خبرا رو چک نکردم. تقریباً حس رادیکالی داشت.

Member

از تورنتو. راستش؟ خسته. گروه خانوادگیمون شده یه خبرگزاری ۲۴ ساعته بدون هیچ استاندارد تحریریه‌ای. یه پسرعمو آپدیت واقعی می‌فرسته، یه عمو ویس می‌فرسته انگار وزیر امور خارجه‌ست، و مامانم فقط با «خدا رحم کنه» جواب می‌ده. ولی حالم خوبه. کار می‌کنم، غذا می‌خورم، سعی می‌کنم همه‌چی رو تو سینه‌م حمل نکنم.

Member

از برلین. سه تا چت خانوادگی و یه دوست سیاسی رو میوت کردم. بلاک نه، فقط میوت. مرزها، نسخه‌ی ایرانی. در ضمن از روی دستور آش رشته درست کردم و شد شبیه سوپ افسردگی ولی مزه‌ش عالی بود. پس روحاً حالم خوبه.

Member

«سوپ افسردگی ولی مزه‌ش عالی» حالا شعار رسمی این هفته‌ست. در ضمن صبا، هر خانواده‌ی ایرانی حداقل یه وزیر امور خارجه‌ی خودخونده داره. گاهی دوتا اگه سرِ نوروز دعوا شده باشه.

Member

از دبی. سعی می‌کنم باخبر بمونم بدون این‌که خبرا کل روز رو بخوره. گفتنش از انجامش راحت‌تره. فکر می‌کنم حس گناهِ دیاسپورا واقعیه. تو امنی، ولی سیستم عصبیت باور نمی‌کنه. یه چیز کوچیک که کمکم می‌کنه: به پدر و مادرم زنگ می‌زنم، بعد گوشی رو می‌ذارم کنار و یه کار فیزیکی می‌کنم. در ضمن آره، واتساپ خانوادگی منبع تأییدشده نیست.

Member

مدام به این فکر می‌کنم که چند نفرمون قبل از این‌که درست خوندن خبر رو یاد بگیریم، خوندن فضای یه اتاق رو یاد گرفتیم. تنش، نصفه‌جمله‌ها، بزرگ‌ترایی که ساکت می‌شن. این هفته سعی می‌کنم با خودم مهربون باشم. کمتر «باید همه‌چی رو بدونم» و بیشتر «می‌تونم انسان بمونم». مرسی برای این تاپیک.

Sign in to join the conversation

Sign In