یه سؤال.
چطور به سبک ایرانی نتورک کنیم بدون اینکه تبدیل شه به یکی از اینها: (۱) تعارف افراطی که هیچکس نمیگه چی میخواد، (۲) پسرعموی یکی که فوری میخواد بهت خدمات حسابداری بفروشه، یا (۳) انرژی «سیویتو بفرست بتاجان».
من نتورکینگِ اجتماعیای میخوام که انسانی حس شه، نه معاملهای. شدنیه یا من سادهلوحم؟
5 Replies
Member
ممکنه، ولی به ساختار نیاز داره. نتورکینگِ ایرانی قدرتمنده چون آدما واقعاً در رو باز میکنن. ولی وقتی هیچکس واضح نیست بههم میریزه. فکر میکنم فرمول جادویی اینه: گرمی بهعلاوهی وضوح. مثلاً: «خوشحال میشم دربارهی ورود به نقشهای طراحی تو برلین مشورت بگیرم. دنبال کار نیستم، فقط ۲۰ دقیقه راهنمایی.» این همه رو از شنا کردن تو سوپِ تعارف نجات میده.
Member
«سوپِ تعارف» خطرناکه چون میری که مشورت بگیری و آخرش با قبول کردنِ سر زدن به خالهی یکی تو ایلینگ بیرون میای. ولی آره، وضوح کمک میکنه. در ضمن آداب پیگیری. اگه یکی معرفیت کرد، بهش خبر بده. درستوحسابی تشکر کن. غیب نشو.
Member
تو دبی، نتورکینگ میتونه خیلی صیقلی ولی خالی باشه. نتورکینگِ ایرانی میتونه پرهرجومرج ولی گرم باشه. نقطهی طلایی گرمی با مرزهاست. سخاوتمند باش، ولی نذار هر قهوه تبدیل به مشاورهی مجانی شه.
Member
از «گرمی بهعلاوهی وضوح» خوشم میاد. از نظر فرهنگی ممکن حس میشه. میتونی مهربون باشی بدون اینکه مبهم باشی. میتونی صریح باشی بدون اینکه سرد بشی.
Member
ممنون. حالا سعی میکنم هم از حالتِ رباتِ لینکدین و هم از سوپِ تعارف دوری کنم.